در هر پست و در هر جایگاهی که فعالیت می‌کنید، یکی از مهم‌ترین وظایف حرفه‌ای و اخلاقی شما، کمک به رشد، توانمندسازی و شکوفایی استعدادهای دیگران است. مدیریت و مسئولیت‌پذیری واقعی، تنها در حفظ موقعیت سازمانی خلاصه نمی‌شود، بلکه در انتقال تجربه، جانشین‌پروری و فراهم‌کردن فرصت پیشرفت برای نیروهای زیرمجموعه معنا پیدا می‌کند.
همان‌گونه که هر فرد به جایگاه و مسئولیت خود علاقه‌مند است، دیگران نیز حق دارند در مسیر رشد و ارتقای شغلی قرار گیرند. جلوگیری از پیشرفت نیروهای توانمند، نه‌تنها مانعی در مسیر توسعه سازمانی است، بلکه با اصول مدیریت حرفه‌ای و اخلاق‌مدار نیز سازگار نیست.
متأسفانه گاه در رفتارهای سازمانی مشاهده می‌شود که برخی افراد برای حفظ جایگاه و بقای خود، به جای رقابت سالم، به تخریب استعدادها روی می‌آورند و با ترفندهای گوناگون درصدد حذف دیگران برمی‌آیند تا خود را بی‌جایگزین جلوه دهند. این رویکرد انحصارطلبانه، بزرگ‌ترین ضربه را به بدنه کارآمدی و پویایی یک مجموعه وارد می‌کند.
مدیران اثرگذار، افرادی هستند که به جای محدود کردن ظرفیت دیگران، زمینه بروز توانایی‌ها و پرورش استعدادها را فراهم می‌کنند. بی‌تردید هیچ مقام، پست یا میزی برای همیشه در اختیار یک فرد نخواهد ماند؛ آنچه ماندگار می‌شود، نحوه عملکرد، شیوه رفتار و نقشی است که در رشد و موفقیت دیگران ایفا کرده‌ایم.
از این‌رو شایسته است در هر مسئولیت و موقعیتی که هستیم، با نگاهی آینده‌نگر، اخلاق‌مدار و حرفه‌ای، به‌گونه‌ای عمل کنیم که نتیجه کارمان نه‌تنها در عملکرد سازمان، بلکه در خاطره‌ای نیک و اثری ماندگار نیز نمایان باشد.
دكتر ناصر جمالي